آخرین خبرها
هیلاری کلینتون از موضع قبلی خود در قدردانی از ریگان و همسرش در حمایت‌خواهی برای  ایدز، پوزش خواست.

هیلاری کلینتون از موضع قبلی خود در قدردانی از ریگان و همسرش در حمایت‌خواهی برای ایدز، پوزش خواست.

Hillary Clinton Apologizes After Shocking Praise For Nancy Reagan’s AIDS Activism

ماجرا از این قرار است که هیلاری کلینتون – یکی از دو نامزد حزب دموکرات انتخابات ریاست جمهوری امریکا در 2016 – در مراسم درگذشت نانسی ریگان، همسر رئیس جمهور اسبق آمریکا، در مصاحبه با MSNBC مدعی شده است که نانسی ریگان و همسرش مبحث اجتماعی معضل همه‌گیری ایدز را زمانی آغاز کردند که هیچکس حاضر به سخن گفتن از آن نبود.

کلینتون گفت: “شاید بیننده‌های شما به سختی به یاد بیاورند که در دهه 1980 حرف زدن درباره‌ی اچ‌آی‌وی/ایدز چقدر مشکل بود، با تلاش ریگان و به ویژه همسرش نانسی ریگان، ما بحث اجتماعی در این زمینه را آغاز کردیم. این در حالی بود که پیش از آن هیچ‌کس از مساله ایدز حرفی نمی‌زد و نمی‌خواست کاری برای این معضل انجام دهد. من از تلاش‌های موثر نانسی ریگان و حمایت بی سروصدا، و نفوذ او در افکار عمومی قدردانی می‌کنم. تلاش‌های او موجب شد مردم به فکر اقدام عملی بیفتند و بگویند “برای حل این مشکل، باید کاری کرد.”

اما بر اساس گزارش نشریه teenvogue که در این هفته منتشر شد، نانسی ریگان در واقع به هزاران نفر که بسیاری از آنان خود را لزبین، گی، و تراجنسی (LGBT) می دانستنند پشت کرد و بسیاری از آنان در دوره‌‌‌‌ای که او بانوی اول امریکا بود در اثر ایدز درگذشتند.

همچنین گاردین، سال گذشته، گزارش کرد که بانوی اول اسبق امریکا، از کمک به دوست نزدیک خود راک هودسن که برای کمک به سوی کاخ سفید دست دراز کرده بود، مضایقه کرد و او نیز در اثر پیامدهای ناشی از ایدز در 1985 درگذشت.

آسوشیتد پرس هم به مستند شبکه PBS در سال 2011 اشاره می‌کند که در آن تاریخ‌نگار، آدیلا بلک، محتاطانه از دوستی نانسی ریگان با هادسون و روی کوهن (وکیل) -که او هم در اثر پیامدهای ناشی از ایدز درگذشته است- به عنوان عاملی الهام‌بخش برای وی یاد می‌کند که شوهرش را به جذب سرمایه‌ی بیشتر برای تحقیق درباره ایدز تشویق کند.

“من فکر می‌کنم اقدام او برای جلب سرمایه برای تحقیقات ایدز قابل تقدیر است، اما همیشه اضافه می‌کنم که اگر این مشکل ارتباط مستقیم با بخش دیگری از جامعه داشت، هرگز اینقدر صبر نمی‌کردند.

مایکل کاور مدیر اجرایی سابق امور عمومی کلینیک وایتمن-واکر در سال 2003 گفت: “در تاریخچه‌ی همه‌گیری بیماری ایدز، میراث رئیس جمهور ریگان سکوت است. این سکوت، به قیمت جان دهها هزار انسان تمام شد که در تنهایی و ناشناختگی در حالی که انگ‌های اجتماعی بسیاری از سوی دولت او را تحمل کردند، درگذشتند.

حتی چاد گرفین، مدیر کارزار حقوق بشر که پیشتر در اوایل امسال کلینتون را تایید کرده بود، در توییتر بر خلاف نظر کلینتون نوشت:

اگر چه به حمایت نانسی ریگان از مطالعات پارکینسون و سلولهای بنیادی احترام می‌گذارم، ولی متاسفانه او قهرمان مبارزه با ایدز نبود.

اگر چه به حمایت نانسی ریگان از مطالعات پارکینسون و سلولهای بنیادی احترام می‌گذارم، ولی متاسفانه او قهرمان مبارزه با ایدز نبود.

نظر هیلاری کلینتون موجی از توییت‌های مخالف بویژه از سوی فعالان دگرباش را برانگیخته، در حالی که جامعه‌ی دگرباش از ابتدای کارزار انتخاباتی او، مورد حمایت او بوده و نیز سعی داشته از حمایت این جامعه در انتخابات آتی برخوردار باشد.

پس از این واکنش‌ها، هیلاری کلینتون طی یک توییت عذرخواهی نموده و گفت:

Screenshot (40)

“درحالی که ریگان و همسرش از حامیان قوی مطالعات سلولهای بنیادی و یافتن علاج آلزایمر بودند، من به اشتباه در مورد سوابق آنان درباره اچ‌آی‌وی/ ایدز نظر دادم و از این بابت پوزش میخواهم.”

“درحالی که ریگان و همسرش از حامیان قوی مطالعات سلولهای بنیادی و یافتن علاج آلزایمر بودند، من به اشتباه در مورد سوابق آنان درباره اچ‌آی‌وی/ ایدز نظر دادم و از این بابت پوزش میخواهم.”

خانم کلینتون، بهتر نیست به جای خیالبافی در مورد نقش ریگان در مبارزه با ایدز، واقعیات را به زبان بیاوریم؟

منبع: هافینگتون پست